• Deborah Seymus

Oké, je bent op en dan?

Vijfentwintig jaar en een burn-out.

Goed, het verdict is dus gevallen en de bijbehorende oplossing is aangewezen. Rusten, alleen maar rusten.

Maar.. heb ik net niet gezegd dat ik vijfentwintig ben? Juist.

Als je geen toekomstplannen hebt en van plan bent een onbewoond eiland te veroveren maakt dat inderdaad niet zoveel uit.

Alleen heb ik die wel, toekomstplannen. En om die plannen te bereiken combineer ik mijn studie inderdaad met een horeca-job. Niet alleen om mijn studie te betalen maar ook mijn ziekenkas, de huur, provinciebelasting, boodschappen, dinertjes, auto, de kat,…

Bedenk het maar zo gek en ja, ook daar komt een rekening van.

Terug naar rust, alleen maar rust. Klopt.

Maar wie betaalt al die rekeningen dan? Want ik ben een student, ik kan niet op de ziekenkas terugvallen. Die is er namelijk alleen voor arbeiders. Niet voor zelfstandige studenten.

Ook al doen zelfstandige studenten vaak evenveel uren als een parttime of soms zelfs fulltime werknemer.

Laat me nog eens iets vragen. Is het niet zo dat de jongere tegenwoordig pas op latere leeftijd gaat studeren? En klopt het niet dat onze maatschappij dit stimuleert en hier promotie voor maakt? Denk aan: volwassenenopleidingen, bachelors in avondschool, praktijkgerichte opleidingen ‘s avonds,..

Allemaal manieren van onze staat om te laten zien “Hallo jij daar, jongvolwassene. Vroeger niet de kans gehad om te studeren? Dan ben je nu meer dan welkom.”

En ze doen hun best geloof me. Een uitgebreid aanbod aan opleidingen, verzetten van roosters, communicatie via e-mail. Noem maar op.

Ik juich die concepten ook toe en anderen doen dit ook. Fantastisch toch als vijfentwintigjarige terug kunnen gaan studeren? Jazeker. Het aantal mensen tussen 25-30 jaar dat terug opnieuw een studie heeft aangevat is dus sowieso ook gestegen.

Alleen.. als ik daarover artikels probeer te zoeken vind ik niks. Vreemd.

En als ik een beetje verder nadenk. Wat kan hier het slaagpercentage van zijn?

Als zelfstandige student/ volwassene in opleiding heb je geen recht op kinderbijslag want die vervalt op de dag dat je 25 bent geworden. Vaak krijgen jongvolwassenen ook geen studiebeurs meer. Helemaal moeilijk wordt het wanneer je geen arbeider bent maar ook geen student. Of nog erger, al kinderen ten laste hebt (wat vaak genoeg voorkomt!)

Voor dat geen-arbeider-geen-student-geval heeft vadertje staat een oplossing. Jij krijgt de kans om te bewijzen dat je een zelfstandige student bent. Dat je dus helemaal alleen voor jezelf en al je onkosten kan zorgen. Heb je dat? Mooi, dan krijg je eventueel een studiebeurs.

Hoeveel die is? Dat is afhankelijk van hoeveel studiepunten je hebt opgenomen. Het maximum ligt op €3900 Maar.. dan moet je nog altijd flink wat bijwerken om rond te komen.

Want dat is uiteindelijk het grote verschil tussen een 18-jarige student en een jongvolwassene. Die zijn de werkvelden al in getrokken. En je weet wat ze zeggen: eenmaal erin, no way out.

Burn-out blijkt over het algemeen relatief vaak voor te komen onder werknemers die jonger zijn dan 30 à 40 jaar. Het risico van burn-out lijkt dus het grootst aan het begin van de loopbaan – A. Bakker; W. Schaufeli en D. V. Dierendonck   Bron

Snap je een beetje waar ik heen wil?

2 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven