• Deborah Seymus

Lovestory (1)

Eén blik en ik was verloren, die ene speciale blik. De tijd stond stil, op de achtergrond hoorde ik de muziek zachtjes wegebben. Je nam mijn handen vast en bleef in mijn ogen kijken, zei geen woord.

Terwijl je lippen gesloten waren spraken je ogen. Waar ik eerst nog schichtig heen en weer keek staarde ik nu ongegeneerd terug. Je liet me binnen.

En op die kleine minuut las ik het grootste verdriet dat ik ooit had gekend. Je wendde je gezicht af en keek geconcentreerd naar de computer. Ik liet mijn tranen de vrije loop terwijl ik met mijn rug tegen de muur tegenover je stond.

Opeens leek je je te bedenken en stond op. En voor ik het wist omvatten je handen mijn gezicht en voelde ik je eindelijk. Je lippen, je adem, je huid. Voor het eerst in jaren stond de tijd stil. Met elke aanraking explodeerde ik van binnenuit. Met elke beweging voelde ik terug.

Een seconde opende ik mijn ogen. Je huilde. Zachtjes liepen de tranen over je wangen. God, wat ben je mooi besefte ik.

3 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven