• Deborah Seymus

Van journalist naar freelancer

Bijgewerkt op: 23 sep 2020

Een tijdje geleden vroeg ik in een poll op Facebook en Instagram of jullie geïnteresseerd waren in mijn pad dat ik heb bewandeld (geloof me, met een heleboel neerwaartse hobbels) om zelfstandig journalist te worden.


Ik heb besloten om elke keer een deeltje te vertellen. Omdat het teveel is om in één blog, chaotisch, alles te vertellen en omdat ik denk dat het goed is dat je (mits interesse) mijn verhaal in deeltjes leest.


Laten we bij het begin beginnen. 2014. Ik had aarzelend besloten om aan een studie journalistiek te beginnen. Omdat ik aan kwam zetten met een diploma vanuit het deeltijds onderwijs, kreeg ik een slaagpercentage van 0,3% van het toenmalig opleidingshoofd. Da's extreem laag ja. Op dat moment zakte de moed me nog niet in de schoenen, in tegendeel, ik had juist keiveel goesting om ervoor te gaan!


Gaandeweg het eerste semester kwam ik erachter dat ik verschrikkelijk veel achterstand had ten opzichte van mijn medestudenten. Talen, economie, geschiedenis,... Ik had geen enkele vorm van basis opgeslagen in dat hoofdje van me. Resultaat: in januari 13 van de 14 examens niet geslaagd.


Ik besefte dat ik 10 tandjes zou moeten bijzetten en knalde als nooit tevoren. Dag en nacht besteedde ik, als ik niet in de horeca stond te werken, aan basisvakken. Mijn appartement lag bezaaid met briefjes, papieren, alle soorten markeerders en lege potjes yoghurt. Het tweede semester presteerde ik het omgekeerde: ik was erdoor voor 13 van de 14 examens.


Na nog een jaar knallen was ik volledig op, legde ik mij neer bij een burn-out en maakte ik een jaar later met veel gekke sprongen mijn studie af. Ik eindige met een stage bij VICE, waar ik persé in Amsterdam mijn soort journalistiek wou gaan uitproberen: edgy human interest. Wasda? Da's schrijven over onderwerpen waar een taboe op rust, waar mensen bang van zijn, waar weinig over geweten is, of wat nieuw is. Artikels over seks, drugs, psychologie, seks en oja.. mensen vooral.


Mijn stage verliep best moeilijk. Ik vond weinig aansluiting met andere redactieleden, terwijl ik best wel hoog op sociaal vlak scoor. De stad Amsterdam putte me vaker uit dan ze me energie gaf en ik kon niet altijd schrijven op de manier zoals ik het voelde of wou; gek hé voor een stagiaire?


Enfin 2018 was het dan zover: ik mocht met veel trots mijn diploma in ontvangst nemen en speechen voor afstuderende medestudenten en hun ouders. En toen.. moest ik op zoek naar werk.


Ik begon bij een vriendin van me die een marketingbedrijf uit de grond aan het stampen was, maar merkte al snel dat marketing en social media me niet zoveel zeiden. Ik wou schrijven, en wel mijn eigen goesting. Dus: een parttime job zoeken en als zelfstandige in bijberoep starten was de enige oplossing.


1 oktober 2018 was de dag. Toen veranderde mijn leven voorgoed.


(wordt vervolgd)


60 keer bekeken0 reacties