• Deborah Seymus

Idee, zo’n orchidee

Bijgewerkt op: 10 jul 2020

Weet je wat mijn probleem is? Ik wil altijd dingen die ik niet kan krijgen. Dingen waar ik niet voor kan zorgen, of dingen die ik niet kan onderhouden. Zo kreeg ik eens plant cadeau. Nou ja, als cadeau gekregen…. het waren meer dwingende omstandigheden. Ik liep namelijk al weken rond te bazuinen dat ik persé een orchidee wou. Niet zomaar een orchidee, maar een Miltonia ofwel de koningin onder de orchideeën qua onderhoud.

Mijn lieve moedertje liet een keer vallen hoe moeilijk die plant wel niet te onderhouden was en dat ze altijd een kort leven waren gegeven in haar tuin, dus ik besliste, daar en op dat moment, dat ik een orchidee wou.

Een week bleef ik er over doordrammen, tot mijn moeder het zo beu was dat ze me meesleurde naar een tuincentrum. Ik koos een roze, want ik heb niks met roze dus dat leek me de meest logische keuze. Ze schamperde nog: ‘benieuwd hoe lang die plant ‘t bij jou overleefd’.

Iedereen in mijn omgeving weet dat ik nogal chaotisch ben en het niet echt in me heb om de beste plantenverzorgster ter wereld te spelen.

Maar goed, glimmend van trots en blij als een kind stond ik aan de kassa met mijn eerste eigen orchidee. De plant kreeg gelijk de naam ‘Idee’ en werd netjes op een plateau tegen het raam geplaatst. De eerste uren staarde ik alleen maar naar Idee en bekeek hem eens rustig van alle kanten. Ik gaf hem wat water en babbelde er best aardig tegen.

Helaas moest ik de dag erop werken, dus ik en Idee waren gescheiden. ‘s Avonds kwam ik laat thuis, keek even of Idee oké was (flauw woordgrapje, ik weet het), gaf hem wat water en installeerde mezelf met een glas wijn voor mijn laptop. Voor ik ging slapen riep ik ‘welterusten’ richting Idee en wierp hem een kushandje toe. De dagen daarop werden alsmaar drukker en Idee zijn water werd wel eens vergeten.

Drie weken later kwam mijn moeder op bezoek en moest ik schoorvoetend toegeven dat Idee niet mijn beste keuze tot nu toe was geweest. Een prachtige plant maar, shit, ik had me mispakt aan het onderhoud.

Bloembladeren die begonnen dwarrelen, een verdwaalde vogel die, toen Idee eindelijk een keer buiten mocht, zijn snavel erin had gezet en uitgedroogde potgrond.

Nee, Idee had het beter kunnen treffen dan mijn balkon.

Maar, Idee leerde me wel een belangrijke les: als ik dan toch voor de moeilijke relaties zou blijven kiezen, moest ik er verdorie ook voor gaan werken en bereid zijn er voor te vechten.

Want, wanneer ik dan toch koppig en koste wat kost een man wou die helemaal niet bij me paste, moest ik het verdriet en de teleurstelling zelf leren dragen.

No mercy anymore for me.

#liefde #mannen

15 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven