• Deborah Seymus

27: Lakonia, oord van vervuiling

Het is al een tijdje geleden maar.. ik heb me nog eens geïrriteerd.

En niet zomaar een beetje.

Ik was van plan om tot rust te komen op een eiland dat baadde in een oase van rust. Althans, dat was toch wat Lakonia me beloofde.

Sauna Lakonia is gelegen in Berchem. Via het internet kwam ik bij hun terecht. Ik bekeek prachtige foto’s, scrolde door de verschillende eilanden en belde vervolgens op. Ik was een beetje laat met de reservatie (2 dagen op voorhand) en toen bleek dat eiland 3 nog beschikbaar was voelde ik me dan ook opgetogen en gelukkig. Dat gevoel zou niet lang blijven.

€70 euro voorschot en 2 dagen later kwam ik terecht in wat voor mij de hel op aarde was qua hygiëne.

Het Laatste Nieuws had in 2011 al eens laten weten dat sauna’s niet altijd een geducht oord zijn en er meer bacteriën huizen dan we voor mogelijk houden, maar sauna Lakonia sloeg alles.

Nog voor ik de sauna betrad vroeg ik aan het baliemeisje of er slippers ter beschikking waren. Niet meer dan normaal als je een sauna bezoekt geloof ik. Bleek dat die er niet waren. Ik begon al een beetje argwaan te krijgen. Toen ik de trap naar beneden afliep en terecht kwam in een kinderstorm met gekwek en vliegende haren was mijn voorbereidde gemoedstoestand van ‘zen zijn’ dan ook in één klap over.

Ik werd begeleid naar een kleedruimte die toegang gaf tot de sauna. Ik merkte op dat naast onze kleedkamer ook een andere kleedkamer lag. Wat bleek? Terwijl wij ons uit kleedden in de ene sauna, klommen de vorige bezoekers van datzelfde eiland terug in hun kleren met een saunaschoonmaak van welgeteld anderhalve minuut.

Het eiland dat wij huurden voor €100 euro/2 uur kende een in-en uitgang. Om zoveel mogelijk geld eruit te halen zijn er twee kleedkamers geplaatst voor het doorgeefsysteem van bezoekers zo snel mogelijk te laten verlopen. Ik kan je vertellen dat ik de sauna op de tippen van mijn tenen ben binnen gelopen en me geen enkel moment proper, rustig of relaxed voelde.

Sauna Lakonia slaagde er in om het niet alleen te laten lijken alsof miljoenen onzichtbare gifbommetjes zich hier hadden genesteld, nee, op elk attribuut waren sporen van afval, vervuiling en verval aan te treffen.

Kijk even naar volgende afbeeldingen als je je een beeld wilt schetsen van onze “oase van rust.”

Van links naar rechts en beneden naar boven genummerd:

1)De emmer voor watjes enz. voorzien van een roestlaag.

2)De ruimte waar men zich kan voorzien van een koude stortdouche.

3)Jep, en zo zag diezelfde hoek er uit ingezoomd.

4)De stenen trap die je moet gebruiken om bij de jacuzzi buiten te geraken. Remember: er worden geen slippers verkocht in de sauna. De stenen trap werd vergezeld van groen mos, glibberig slijm en plasjes. Echt hélémaal niet gevaarlijk, joh.

5)Het zeil dat boven onze jacuzzi hing om ons droog te houden. Scheen ooit wit te zijn, vielen ook regelmatig ongekende vunzigheden vanaf.

6)Dit moest de rustbank voorstellen. Nat, glibberig en ijskoud.

7)Het water in het vochtige binnengedeelte was voorzien van witte dingetjes die in het water dreven. Ik treed niet verder in detail hierover, lijkt me duidelijk genoeg.

8)Als laatste een prachtexemplaar: het geheel was voorzien van een soort schimmel.

Na ons bezoek maakte ik duidelijk aan de receptioniste dat dit de vuilste sauna was die ik ooit in mijn leven had gezien. Ik moest de resterende €30 bij betalen en ik werd misschien wel opgebeld door de eigenaar om mijn klacht te noteren. Of dat mocht vroeg ze? Graag!

Ik heb nooit geen telefoon ontvangen, noch oprechte excuses. Wel zijn ik en mijn gezelschap ziek geworden 2 dagen nadien op kerst. Koorts inclusief.

Nogmaals. €100 euro te betalen voor 2 uur van deze faciliteiten te kunnen genieten! Alsjeblieft Lakonia, u krijgt wat u verdient!

Veel groetjes van een fervente saunabezoekster die er alles aan zal doen om ervoor te zorgen dat niemand van mijn kennissen deze sauna ooit zal bezoeken.

#hygiëne #saunalakonia #sauna #frustrations #lakonia #irritaties #berchem

1 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

365 dagen later verdrinken er nog steeds vluchtelingen

Iets meer dan een jaar geleden schreeuwden alle kranten moord en brand om Aylan, het Syriche jongetje van drie, die verdronk tijdens de oversteek naar het Griekse eiland Kos. Schandalig vonden we het