Afscheid van daten (in Antwerpen)

Los te laten van de eeuwige drang naar een partner waar ik alles mee kan delen. Los te laten van de angst om alleen te zijn (en te blijven). Na een relatie waarin ik mijn hart en verstand nog maar eens verloor en ik met schade en schande schoorvoetend moest toegeven dat hij niet zou veranderen voor mij, besloot ik dat het genoeg was. Ik gaf op. Ik liet mezelf te lang in de waan dat het oké was om in een live versie van 50 shades of grey te kunnen fungeren. Ik was zelfs bijna

M a m a, eindelijk, mijn mama.

Het is zaterdagmiddag. De regen ketst tegen de ramen en op de achtergrond tikt de klok mee. Mama zit met opgetrokken knieën in haar pyjama te grinniken naar het tv-scherm. Ze heeft een verkoudheid en houdt het op een weekendje binnen. Ik ken haar nog niet goed zo. Relaxt en gelukkig. De vermoeidheid overvalt me weer na mijn operatie van afgelopen donderdag en ik dommel in. Plots hoor ik mama naar me toe schuifelen. Ze stopt me in met een deken. Ik open mijn ogen en voor ik in

Lovestory (7)

De blinddoek werd vastgemaakt. Mijn zicht dat tot nu toe beperkt was, werd volledig verduisterd. Lieflijk plantte hij een kus op mijn voorhoofd en greep even mijn haar vast. Hij leek zich te bedenken en draaide mijn lichaam op het bed om. Hij plaatste zijn volle gewicht nu op mijn billen en verzamelde mijn haren bij elkaar. Voorzichtig begon hij het te vlechten. Ik wist dat het lang zou duren. Het vlechten van mijn haar nam veel tijd in beslag en hij moest het op een bepaalde

Lovestory (6)

Zowel mijn bh als slipje werden doorgeknipt. Zorgvuldig legde hij ze op het nachtkastje. Hij nam er zijn tijd voor. Beheerst opende hij de lade van het nachtkastje en nam er een zwarte blinddoek uit. Dit kende ik al.. Zijn spelletjes. Maar mijn gevoel vanbinnen zei dat het vandaag anders af zou lopen. Terwijl hij behendig mijn ogen afschermde met de blinddoek hoorde ik op de achtergrond vage geluiden. Het leek wel een soort kreunen.. Natuurlijk,Laura, ze was bij bewustzijn ge

Lovestory (3)

Het rammelen aan de deur werd steeds luider dus ik greep mijn boeltje kleren bij elkaar en vluchtte naar de badkamer. Ik liet het gordijn voor me zakken met een kiertje uitkijk op de woonkamer. Driftig opende je de voordeur en ik hoorde gestommel. Het waren geen hakken, maar wel een duidelijke vrouwenstem. Piepjong was ze nog, blond haar met tranen in d’r ogen. Ze riep tegen je. “Waar is ze? Waar is verdomme de vrouw waar jij van schijnt te houden?” Je sprak haar met ingehoud